Wonen

De Nieuwe Politiek vindt een dak boven jouw hoofd een mensenrecht. Meer woningen zorgen namelijk niet voor betaalbaarheid van
woningen. Maar voor meer geld voor enkelen terwijl de betaalbaarheid nog verder onderdruk komt. Het systeem moet anders, de
marktwerking moet eruit.

We zien dat we nu bouwen voor wie straks in de stad mag wonen. En jammer genoeg zijn dat niet de Amsterdammers zelf.
Momenteel zien we dat de stad bewoond kan worden door de armsten en de rijksten: sociale huurwoning voor wie het niet kan
betalen en peperdure woningen om de opbrengsten omhoog te stuwen. Voor een middeninkomen is geen plaats. Voor starters is
geen woning. Studenten betalen een prijs gelijk aan een hypotheek van het hele huis waar zij hun kamer huren.

Hoeveel ondernemers, docenten, onderhoudspersoneel, agenten, zorgpersoneel, etc. wonen vlakbij hun werk? Hoeveel ambtenaren
van de gemeente wonen in de stad waar ze voor werken? Hoeveel Amsterdammers worden de gemeentegrenzen over gejaagd;
naar Purmerend, Almere en Lelystad? Kan een kind nog een woning in de buurt krijgen van hun ouders zodat ze straks ook
mantelzorg kunnen verlenen? Is er nog ruimte voor starters?
Nee dus. Alhoewel de huidige politiek met pleisters de symptomen probeert aan te pakken en groepen tegenover elkaar probeert te
zetten, wordt het systeem ongemoeid gelaten.

De Nieuwe Politiek wil een bepaalde groep bij Wonen nog extra uitlichten: de woonwagenbewoners.
De Roma en Sinti zijn in WO II ook weggevoerd naar de concentratiekampen. Er is jarenlang door de overheid een uitsterfbeleid
gevoerd om hun cultuur en hun nomadische bestaan te vernietigen. Er is namelijk al minstens 25-30 jaar niets bijgebouwd, maar wel afgebroken. Er zijn minstens 60-75 standplaatsen verdwenen. Zelfs dit jaar nog ongeveer 8 stuks. Sommige wetten die hen beperken stammen nog uit het nazitijdperk en zijn niet afgeschaft. Ook hun kinderen krijgen geen toestemming om zich te vestigen in een starterscaravan. Dat moet radicaal anders.